تسلیت به خاطر در گذشت حزن انگیز استاد جلیل شهناز

جلیل شهناز، استاد برجسته تار بر اثر بیماری طولانی و کهولت سن، صبح امروز در سن ۹۲ سالگی درگذشت.

به گزارش بخش موسیقی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)،جلیل شهناز، استاد برجسته تار و موسیقی ایرانی صبح امروز درگذشت و هیأت مدیره خانه موسیقی در پیامی این ضایعه را به جامعه موسیقی ایران تسلیت گفت.

جلیل شهناز، در خرداد ماه سال ۱۳۰۰ در اصفهان و در خانواده‌ای اهل موسیقی چشم به جهان گشود.

پدرش (شعبان خان) علاقه زیادی به موسیقی ایرانی داشت و علاوه بر تار که ساز اختصاصی او بود، سه‌تار و سنتور هم می‌نواخت. شهناز از کودکی به موسیقی علاقه‌مند شد و نواختن تار را در نزد عبدالحسین شهنازی و برادر بزرگ خود حسین شهناز فراگرفت. پشتکار زیاد و استعداد شگرف جلیل به حدی بود که در سنین جوانی از نوازندگان خوب اصفهان شد.

جلیل شهناز در جوانی با حسن کسایی آشنا شد که این آشنایی آغاز همکاری بلندمدت آن دو بود. جلیل شهناز از سال ۱۳۲۴ در تهران ساکن شد و با رادیو تهران شروع به کار کرد و در بسیاری از برنامه‌ها به عنوان تک ‌نواز شرکت کرد. اقامت جلیل شهناز در تهران مصادف بود با پخش برنامه‌های تخصصی موسیقی از رادیو و تلویزیون که جلیل شهناز از تکنوازان بی‌بدیل این دوران بود.

وی در دهه ۶۰ به همراه فرامرز پایور، علی اصغر بهاری، محمد اسماعیلی و محمد موسوی در قالب گروه اساتید به اجرای برنامه در ایران و کشور‌های دیگر پرداخت. این استاد تار در طول زندگی هنری خود با هنرمندانی مانند فرامرز پایور، حبیب الله بدیعی، پرویز یاحقی، همایون خرم، علی تجویدی، منصور صارمی، رضا ورزنده، امیر ناصر افتتاح، جهانگیر ملک، اسدالله ملک، حسن کسائی، محمد موسوی، تاج اصفهانی، ادیب خوانساری، محمودی خوانساری، عبدالوهاب شهیدی، اکبر گلپایگانی، حسین خواجه امیری و محمدرضا شجریان همکاری داشت.

این هنرمند در سال ۱۳۸۳ به عنوان چهره ماندگار هنر و موسیقی برگزیده شد و مدرک درجه یک هنری به وی اهدا شد و در سال‌های بار‌ها مورد تقدیر قرار گرفت. در تاریخ ۲ اردیبهشت ۱۳۸۹ خانه موسیقی به دست جلیل شهناز نوگشایی شد و در این مراسم نیز از سوی خانه موسیقی تجلیل شد.

به گزارش ایسنا، به نقل از سایت خانه موسیقی، جلیل شهناز در سال‌های پایانی عمر خود با بیماری دست پنجه نرم می‌کرد و بسیاری از هنرمندان، دست اندرکاران و مسؤولان فرهنگی از جمله اعضای هیأت مدیره خانه موسیقی هر از گاهی به عیادت او رفته و از نزدیک پیگیر وضعیت جسمانی این هنرمند بودند.

منبع: ایسنا

 

روحش شاد یادش گرامی...

لینک دانلود دو قطعه زیبا از آلبوم "دل آواهایی برای صلح و عشق"، اثر پژمان مصلح

 

دوستا حتما دانلود کنید و ازش لذت ببرید

 

دوقعه از پژمان مصلح به نام(زندگی)و(بی نام)

یه خبر جالب در مورد موسیقی کشور:

"برای اولین بار در ایران آلبوم بی کلام (سولو پیانو) جزو برترین آلبومهای کشور قرار گرفت. آیا سلیقه مردم تغییر کرده و رو به رشد است؟"
بعد از مدتها، سایت معتبر موسیقی ما نتایج رای گیری بهترین آلبومهای سال 91 را اعلام کرد که در آن به گفته سایت 100هزار نفر شرکت کردند.
و آنچه تعجب برانگیز و خوشحال کننده بود، انتخاب آلبومی بی کلام با ریتمی آرام و نگاهی فلسفی به نام دل آواهایی برای صلح و عشق بود.
باید این را به فال نیک گرفت و با حضور چنین آثاری امیدوار شد که سالهای پیش رو، برخلاف چند سال گذشته که سلیقه شنیداری مردم رو به افول بوده، رو به ترقی باشد.
البته باید از موسیقیدانانی که برخلاف رود حرکت می کنند و استوار در راه هنر برای هنر قدم برمی دارند، حمایت کنیم.
و باز نکته ای جالب تر اینکه در قسمت نظرات مدیران شرکتهای موسیقی هم که اصولا به دنبال کارهای بفروش هستند، از این آلبوم هم بعنوان برترین آلبوم موسیقی تلفیقی کشور یاد شده که این هم باز نشانه ی خوبی برای سال موسیقی پیش روی ماست.
چراکه حمایت، اول باید از طرف شرکتها باشد.
و جالب تر اینکه روزنامه اکونیوز 12/4/91 هم این اثر را جزو پرفروش ترینها اعلام کرده،
پس امیدواریم باز هم کارهایی از جنس آلبوم دل آواهایی برای صلح و عشق اثر هنرمند خوب آقای پژمان مصلح که ما را در این زمانه با ریتم تند زندگی کمی به فکر و سکوت دعوتمان می کنند، از سوی هنرمندان دیگر هم تولید و عرضه شود.

شکیبا

دل آواهایی برای صلح و عشق، پیامی برای زیستن و تلنگری بر بودنمان

 آلبوم "دل آواهایی برای صلح و عشق" که از آخرین ساخته های بی کلام استاد پژمان مصلح است و همانطور که از نامش پیداست، دغدغه های انسان دوستانه دارد، دارای قطعاتی در سبک نئورومانتیسیسم است.
استاد پژمان مصلح که خود آهنگساز و شاعری خلاق هستند، با این آلبوم موسیقی، خود به نوعی پیشگام نئورومانتیسیسم ایرانی هستند. ایشان مدرس فلسفه سینما و روش تدریس نیز هستند و همچنین آشنا به فلسفه و زیبایی شناسی.
استاد مصلح معتقدند در این آلبوم قطعات کاملا تصویرساز هستند و به موسیقی فیلم نزدیک می شوند و شنونده را برای لحظه ای از ریتم تند زندگی باز می دارند.
استاد مصلح در مصاحبه ای بیان داشته اند: "در سبک نئورومانتیسیسم موسیقی دانی چون پرایزنر را داریم که در موسیقی فیلم بسیار تأثیرگذار بوده اما در کشورمان کمتر یا شاید هیچ به این نوع موسیقی پرداخته نشده است. هدف این سبک همانطور که در تفکر نویسندگان، فلاسفه و موسیقی دانانش موجود است، به طور خلاصه احساس انسان ها و آزادی خواهیست و من در آثارم با سکوت ها و تک نت ها که خود پر از شور هستند و اکسپوزسیون و داینامیک ها، سعی کردم از پیچیدگی های تماتیک آهنگسازان کلاسیک دوری، اما شنونده را به سادگی به تأمل و دقت وادار کنم.

ادامه نوشته