در این آلبوم استاد مصلح برای اولین بار در موسیقی بی کلام توضیحاتی زیبا برای هر قطعه نوشته اند. به طور مثال پیشنهاد شده اثر "بی نهایت" این گونه گوش داده شود: "پیشنهاد می شود این قطعه در نور کم به خصوص نور طبیعی انتهای غروب خورشید گوش داده شود."
طرح جلد این آلبوم نیز نظر علاقه مندان و منتقدین زیادی را به خود جلب کرده و نیاز به دقت فراوان دارد. عکس های این آلبوم همگی از شمال ایران هستند که عکاس هنرمند و خوب کشورمان آقای مهدی آشنا به آهنگساز هدیه کرده است.
استاد مصلح در مورد طرح جلد می گویند: صلح و عشق واژه های ایده آلیستی هستند و عده ای همیشه در پی آن ها و اصولا دست نیافتنی. در این راه، رهروانش همیشه امیدوارند، اما لحظه هایی پر از غم را تجربه می کنند که حس دوگانه ای را به وجود می آورد که همان امید غم است. در تمام قسمت های طرح جلد تلاش شده این دو حالت نشان داده شود. در روی جلد بر روی عکس درخت ها هاله ای از تصویر آهنگساز آمده که از پشت سر آهنگساز رنگ سفید که نشانه صلح و عشق است شروع شده و بیانگر تفکر آهنگساز است. اما چشم ها رو به پایین و سیاهیست که حکایت از غم دارد. باز از درون چشم ها جاده ای که همچون نور است گذشته، اما پشت جاده معلوم نیست. همچنین درختی از چهره آهنگساز روئیده که نماد رشد است، اما باز درخت بی برگ است.
در قسمت معرفی آهنگ ها قطعاتی چون شهید با رنگ سفید در سیاهی نوشته شده و از نام شهید شاخه های درخت بیرون زده و برعکس در قسمتی قطعاتی با رنگ سیاه در سفیدی نوشته شده اند.
استاد مصلح که خود شاعر هستند و به زودی آثارشان به چاپ خواهد رسید در پشت جلد آلبوم شعری دارند که نام تمام قطعات به زیبایی در این شعر آورده شده است.
ایشان امیدوارند در حالی که بیشتر قطعات موسیقی این روزها با ریتم تند، همه را به سرعت و گاهی متأسفانه به سرخوشی تشویق می کنند، شنوندگان این آلبوم لحظه هایی عمیق و پر از دغدغه انسانیت را تجربه کنند.

استاد پژمان مصلح تنها هنرمند ایرانی هستند که قرار بود با کارگردان بزرگ جهانی، تئوآنجلوپلوس همکاری داشته باشند. همچنین استقبال بسیاری از سوی هنرمندان، فلاسفه و مدرسین دانشگاهی در داخل و خارج از ایران از این آلبوم صورت گرفته است.

به نقل از دوست خوبم میترا